Íýã ë ºã뺺íèé øàðãàë òóÿà ñîðìóóñ íýâòëýí òóÿàðàõäàà òýð ºäðèéí íàðûã òýð ºäðèéí áàÿð æàðãàëûã àâ÷ èðäýã øèã…
Íýã ë õ¿íòýé ñàíààíäã¿é òààðààä òýð …àìüäðàë òóðøèéí ìèíü ãýãýýí äóðñàìæóóäûí ýçýí íü áîëîí ¿ëäýíý ãýæ õýí ñàíàíà. Àìüäðàë ãýäýã áàÿëàã äýíä¿¿ áàÿëàã.
Áàÿëàã àìüäðàëûí äóíä öººõºí òîõèîõ ¿íýò õ¿í,¿íýòýé íýãýí ò¿¿íýý áóñäàä ç¿ãýýð ë ºãºõ íü ãýíýí õèéãýýä òýíýã àëäàà.
Äóëàë õàéðàí õ¿í õ¿íèé ç¿ðõýíä ººð ººð òºðõººð ººð ººð ìýäðýìæ ñýðõ¿éãýýð áóóíà.Òàíûã íýã ë ºã뺺 áîñîõîä òàíü äýðýí äýýðýýñ òàíü ºíãèéí òîñîõ ºã뺺íèé àëòàí íàðàí ººðèéíõºº ç¿ã äóóäàí òýãýýä òà îãò þó ÷ áîäîõã¿éãýýð ÿã ë õ¿¿õýä øèã ãýíýõíýýð øèíý ºã뺺ã ýõëýõäýý ºäºð òóðøèä ç¿ðõýíä òàíü ä¿¿ðñýýð áàéãàà íýãýí õ¿íèé òóõàé áîäîë õýñýã áóñãààð íèéëæ íýãýí õ¿íèé ä¿ð òºðõèéã õàðöàíäàà áóðõàíààñ ñàéõíààð óðëàæ íýã ë ãýãýëçìýýð òèéì ë ìýäðýìæ ¿å ¿åõýí òºðæ ¿çñýí ¿¿.
Äóðëàë õàéðàí õ¿íä èðýõäýý ººð ººðèéí ºí㺠òºðõººð çàðèì íü æèã¿¿ðòýé ìýò æèíã¿¿äýí, çàðèì íü äàëàâ÷òàé ìýò íèñýí, çàðèì íü àãøèíèé çîãñîëòûã ç¿ðõýíä ºãººä òýð ë çîãñîëò òýð ë ìýäðýìæ á¿õèé ë àìüäðàëûíõ íü õàéðàíä õàíãàëòòàé õ¿ðýõ.
Íýã õ¿íèé òóõàé áîäîõäîî õàà áàéãàà óóëñûí òóõàé ÷ þì óó áîäîæ íýã õ¿íòýé óóëçàõäàà ÿàãààä ÷ þì ñàíàà àëäàí ñýíñýðñýí ñýòãýëýý íóóæ ÷àäàõã¿é áàéæ òà ¿çñýí ¿¿.
Äóðëàë õàéðàí ÿàæ èðýõ íü ýíý âý.
Ýõíèé çîãñîîë ãýæ ñóóñàí ãàëò òýðýã ìààíü ñ¿¿ë÷èéí çîãñîîëäîî èðñýí áàéñíûã…
Ýíäýýñ àëñàä ìîðäîíî ãýñýí ñýòãýë ìèíü ýõëýýä ë òºãñºõ áàéñàíûã, òýð íýãýíòýé õàìò áàéõ öàã õóãàöàà æèë æèëèéí óðòàä áèø öàã öàãèéí ç¿¿íä çîõèëñíûã òýãýýä òàíüäàã íýãíèéõýý ãàðààñ õºòë¿¿ëýí ººðòºº ÷ òºñººëºøã¿é àìüäðàëûí øóóðãàðóó àëõóóëñíûã, òýð õ¿íèé òóõàé áîäëóóä àëãàí äýýðýýñ ìèíü ç¿ðõýí äîòðîîñ ìèíü õýñýã áóñãààð öóâðàí íèññýýð áàéõàä òýð õ¿íèé òóõàé áîäëóóä õàðöàíä, õàëóó òººíºõ öýýæèíä óðãàñààð ë…
Äóðëàë õàéðàí ÿàæ èðýõ íü ýíý âý.
Äýíä¿¿ íàíäèí ,äýíä¿¿ óÿí ýð õ¿í èéì áàéæ áîëîõã¿é ìýò ýð õ¿íèé ñîíãîäîã íýãýí æèøýý ìýò…
Íýã ë íàðíû äîð àìüäàð÷ íýã ë àãààð àìüñãàëàæ, íýðèéã íü ä¿ðèéã íü ñýòãýëäýý óðãóóëæ, ñàíàà àëäàí õààÿàõàí ò¿¿íýý äóðñàíà.
Ãýëýý ÷ àìüäàð÷ ÿàõàí áîëîõ… Õóðòàé áîðîîòîé ºäð¿¿äýä øàðãàëõàí íàðíû õýëòýðõèé ìèíü áàéëàà ÷è.Ãàíöààð óäñàí ç¿ðõýíä ìèíü ãàíãàð õîëûí øóâóó øèã ñîíèõîí áàéëàà ÷è.Àìüñãàë àìüñãàëààñàà, õàðö õàðöíààñàà, áîäîë áîäëîîñîî áèåñýý óíøèõ áîðîîòîé ºäð¿¿äèéí äóðñàìæ àäèëõàí áàéëàà áèä..
Ç¿ðõýíä ìèíü óðãóóëñàí òºãºë îé ÷èíü íîãîîíîîðîî áàéíà. Ç¿ãýýð ë ñàíààíäã¿é àòãàõ ãàð ÷èíü õàëóóõãààðàà áàéíà. Àìüñãàëûí ìèíü ÷èìýý õàðöíû õºäºë㺺í àëäàëã¿é ¿ãèéí ÷èíü àðààñ çàëãóóëàí ÿðèõ ìèíü õ¿ðòýë õýâýýðýý áàéíà. Îãöîìõîí ýðãýýä õàð áè ÿã îäîî àðä ÷èíü áàéíà.îðîéòâîë ÿâ÷èõàæ ìàãàäã¿é ñýòãýë ç¿ðõ õî¸ðèéíõîî ã¿¿ðýí äýýð áàéíà .Àãøèíèé òºäèéä ë áîðîîòîé ºäð¿¿ä ìèíü äóóñàõ ãýýä áàéíà
.ßàäãèéì áý ç¿ãýýð ë ýðãýýä õàð áîëîõã¿é ãýäýãèéã íü õýí õýí íü ìýäýæ áàéíà.
Эмэгтэй хүн миний сэтгэлд
Эх орон гэж чиний энгэр билээ
Цээжийг чинь дэрлэн нүдээ анихад
Цэцэгт хөндий шиг анхилам билээ
Бүсгүй хүн миний сэтгэлд
Бүтэн орчлон гэж чи бидэн билээ
Алаг нүдний чинь эгцхэн ширтэлтээс
Амьдралын үнэнийг уншдаг билээ
Хайрлахад чинь би үнэн байя
Хардахад чинь бас нууцгүй байя
Үнсхэд чинь харин жаргаж байя
Үүнээс илүү жаргалыг л мэдэхгүй байя
Хөөрч гомдох нь даанчиг амархан
Хөнгөн сэтгэлтэй бүсгүй хүн наддаа
Тайвшрах эх орон минь байгаач
Таниж барах орчлон минь байгаач
Эр хонгор цээжиндээ яг ингэж тэврээд
Энгэрээ дэрлүүлж үсийг минь илбээд
Танихгүй амьдралын мэдэхгүй замаар
Таавар мэт ирээдүйг таахаар авч яваач
Яг ингэж суух дуртайсан тэр бидэн
Ялдам инээмсэглэлийн түрлэг,улаан дарс
Ямархан хайр урууланд амтагдаж байсныг
Үгээрээ биш зүрхээрээ хэлэм...
Цэнхэрхэн зуны тухай
Цэцэгт хөндийн тухай
Ирэх аялалын тухай
Их л удаан ярьдагсан
Зун ирлээ хонгорхон Муза
Зургадугаар сарын гудамжыг модод бүрхлээ
Үзэмжит навчисынх нь ногоохон судлууд
Үзтэл түүний инээдийг зурж байна
Дурлал хайрын тэнгэрийг дуудсансан
Дэргэд минь гэвч бүтээгч Муза
Гээд яахав замд гарья хонгорхон Муза
Ганцхан навчисын судлыг ч биш
Энэхэн зуны тухай
Эхлэн буй аялалынхаа тухай
Гараараа зүрхээрээ буй бүхнээ дуулъя
Ганцхан түүнийг л хүлээхээ тэвчье...
Шамбалын орон
Шамбалын орон энэ үг азийн ард түмнүүдийн хувьд хамгийн ариун нандин үг нь юм. Санскритаар бол Капада гэж нэрлэдэг. Энэ нь ирээдүйн бэлгэ тэмдэг. Хүн төрлөхтнийг харанхуйгаас аврах ганц найдвар гэж азийн домгуудад өгүүлдэг билээ. Дэлхийд эд мөнгө дангаар шүтэгдэн арга ухаанаа хөрөнгө хураах хуримтлуулахад зориулсан нь оюун ухааны сэтгэл хоосорч улмаар газар дэлхийд ган гачаал тахал зовлон үзэх үед энэ оронд сайн сайхан шударга ёсны өмөг түшиг болон үлдэж эндээс л хүн төрлөхтнийг аврах Будда Майдар залран ирнэ гэнэ. Дэлхийн шашнуудад өөр өөр нэрийн дор майдар залрах тухай зөгнөн хэлсэн байдаг. Энэ нь лалынхны хувьд Мулдадара, энэхтхэгчүүдийн хувьд Ражи Аватхара, харин загалмайтнуудын хувьд Исус Христосын тухай өгүүлдэг билээ. Энэтхэгчүүдийн хувьд ариун газар Ривархиг Гималайн уулын хойд хэсэгт өөрөөр хэлбэл Түвдийн нутагт бий гэж заасан байдаг. Түүнчлэн баруун Түвдэд байдаг Кайлас уулын хойхно байдаг ч гэж тодотгох нь байдаг. Шамбалын тухай ойлголт нь зөвхөн төв азийн ард түмий сэтгэл зүрхэнд нь оршиж үлгэр домог аман зохиолд нь тусгагдаж байсангүй. Шинийг нээж олох, эрэн хайх сэтгэлтэй өрнө дахиныхан, аялагч жуулчдын анхаарлыг татаж ирсэн билээ. Шамбалын орны тухай албан ёсны мэдээ баримтыг албан ёсоор Португалын лам нар дэлхий дахинаа дуулгажээ. Тэд 1627-1650 онд Түвдийн Шанхсвуй хийдэд сууж байхдаа үлгэрийн юм шиг гайхамшигт газар бодитой оршидог гэж магадлан тэмдэглэн үлдээсэн байна. Тийнхүү 17 –р зууны үед Амер хотноо католик шашны томоохон төлөөлөгчдийн тэмдэглэн үлдээсэн газрын зураг дээр Шанг Шамбала хэмээх орныг тэмдэглэсэн байна. Францын дорно дахиныг судлагч эрдэмтэн Дэвид Ниль олон жил түвдийн хийдэд амьдарч эрдэмт лам нарын сэтгэл оюунаа дасгалжуулан хөгжүүлэх замаар эзэмшсэн ид шидийг бодитойгоор нүдээрээ харснаа цуглуулан “Түвдийн хутагт хувилгаад” хэмээн ном бичсэн байна. Энд дурьдсанаар түүнийг зүүн Түвдэд амьдарч байхад нутыыгийн нэг хүн байсхийгээд цаст уулруу очоод гэнэт хүрээд ирдэг тухай өгүүлсэн байна. Тэрээр сониуч хүмүүсийн асуултанд “ Тэнд бурхад суудаг юм гэж хариулдаг байжээ. Дэвид Ниль тэр хүнд хятадын хиймэл цэцэг бурхаддаа өгөөрэй гэж дамжуулжээ. Өнөө хүн амьд хүн оргонох нь байтугай хөл тавьх аргагүй цаст уулаас буцаж ирэхдээ зөвхөн өмнөд Түвдэд долоон сарын халуун зунаар ургадаг сайхан цэцгийг бурхадаасаа авч ирэн түүнд бэлэг барьсан гэнэ. Энэ үед 20 хэмээс доош хүйтэн гол горхи тас хөлдсөн цаг байлаа. Эндээс туйлын уур амьсгалтай цаст уулын дунд мэргэдийн амьдран суудаг зөөлөн уур амьсгалтай Баянбүрд байж болох гэсэн дүгнэлт хийж болох юм. Бүх аялагчдын тэмдэглэлд энэхүү нууцлаг орны хил хязгаарыг байгаль өөрийн аргаар найдвратай хамгаалж байдаг тухай дурьдсан байдаг. Хад асганы завсраар гарах байгалын хий хамгаалах тунгалаг дэлгэцийн үйлчилгээ үзүүлэн хүн мал даараагүй атлаа жихүүдэс хүрэх зэрэг үзэгдэлүүд олон тохиолддог байна. Тиймээс л жирийн хүн нэвтрэх аргагүй ажээ. Гуравдугаар Ванчинбогдын бүтээсэн “Шамбалд хүрэх зам” бүтээлд яаж тийш очих тухай бичсэн байдаг ч бэлгэ тэмдэгийн хэлд суралцаагүй хүн ойлгох аргагүй зүйл юм хэмээн өгүүлсэн байдаг. Үйлийн үрийнхээ өр төлөөсөөр салж чадаагүй эгэл хүн, урилгагүй зочин, ашиг хонжоо хайгч сониуч хүн хэн ч тийш нэвтрэх эрхгүй бөгөөд сансрын хүрднээс чөлөөлөгдөж буй өөрөө өөрийнхөө эзэн болсон шилмэл хүмүүсийг л дуудлагаар урин залдаг байна. Шамбалын орны Архатууд нь хүн төрлөхтнийг далдаас ажиглан үйлийн үрийн үй түмэн орооцолдсон утасыг үл хөндлөн болгоомжтойгоор сайн сайхан гэрэл гэгээний зүг чиглүүлж байдаг биз ээ. Дэвид Нилийн Түвдийн хутагтууд номонд зарим лам нар нүдний өмнө тув тунгалаг болон алга болсноо гэв гэнэт дахин гарч ирдэг чадвартай болохыг тэмдгэлсэн байдаг. Энэ нь амин цэнэг хэмээх маш нарийн жирийн хүний нүдэнд үл харагдах биеэс бодьсадва нар хүмүүсийн тусын тулд ийн зүтгэж байдгийг ойлгоход туслах юм. Далд ухаан судлаачдын дэвшүүлсэн нэгэн баримтлалаар Шамбалын орон Гималайн нурууны хавьд газрын дээр эфирэн хэлбэрээр оршдог гэж үзсэн байна. Энэ эфир нь эгэл бөөмсийн оршин тогтнох хэлбэр болох квантын талбайтай ойролцоо утгатай боловч бүүр нарийн юм. Сансрын бүх бодит материаллаг биеийн өчүүхэн жижиг бөөм атомоос од гариг хүртэл түүний дотор хүний биеийг ч хүртэл эфир нэвтлэн оршдог байна. Сансрын цэнхэр сувд болсон эх дэлхий маань хүмүүс бидний муу муухай бодол хүслийн эрчим хүчээр бүтээсэн давхрага доор амьсгал нь давхцан, өвчлөн шаналж буйгаас экологийн тэнцвэр алдагдан шинэ шинэ байгалийн гамшигийн давтамж улам ихсэн өвчин тахал гарсаар байгаа билээ. Сэтгэл зүрхээ ариусган хүүхэд мэт цэвэр тунгалаг гэм хоргүй болж оюун ухаанаа арга ухааны хажуугаар билэг ухаанаар цэнэглэж баймааж нь хувь хүн дараагийн шинэ амьдралд хөл тавих эрхтэй болно. Удтал үргэлжилсэн Кали юга буюу харанхуй эрин дуусах явц үргэлжилж байна. Зүй зохицолынхоо дагуу харанхуй эриний сүүлээр цаг хугацаа маш их хурдасдаг байна. Үүний бодит илрэлийг бид амьдрал дээр харж байна. Өчигдөр л ойлгоход төвөгтэй байсан зүйлүүд өнөөдөр жирийн үзэдэл болж ахуйн сэтгэлгээнд маань хэвшчихсэн байх жишээтэй. Нөхцөл байдал арав дахин нягтрана гэж үзвэл түүнээс урган гарах боломжууд даруй зуу дахин нэмэгддэг ийм л үед бид амьдарлч байна. Нэгдмэл ертөнцийн их цөм соронзон төвөөс ирэх бурханлиг туяа долоон бурхан одоор долоо задарч наашлан тэнгэрийн арван хоёр одоор дамжин нар түүний гаригууд дээр тус тус хугарч манай дэлхийд сая нэг ирдэг гэнэ. Шамбалын тэрхүү олон дамжлагаар дамжин ирсэн бурханлиг илч гэрлийг хугалан хүн төрлөхтнийг хүлээн авч боловсруулж чадах хэмжээнд давтамжийг нь намсган цацагч фокус гэж ойлгож болно. Тийнхүү Шамбалийн орноос шинжлэх ухааны ололт нээлт урлагийн сод бүтээл нийгмийн хүн төрлөхтний дэвшилд хүргэх импульсууд хүний гэгээрсэн тархи ариуссан гал халуун зүрхэнд тусч байдаг байна. Рерихын Оксфорд Кембриджийн их сургуулиуд дээр шагнал хүртсэн эрдэм шинжилгээний нэгэн бүтээлд бичсэнээр Шамбал бол ирээдүйн Кольфа сансрын шинэ эриний удирдах зарчим билээ.
Н. Сома
Төв азийн нутагт оршин байгаа Монголчуудын дотроос халх Монголчууд найман үе дараалан Богд Жавзандамбыг Монголын шашин болон төрийн тэргүүнийхээ сэнтийд залж байсанаараа бусад Монгол овогтнуудынхаа дунд тэргүүлэх байр суурьтай явж ирсэн байна. Ийм ч учраас 1911 онд бүх Монголчууд эзэн Чингис хаанаас хойш анх удаа нэгдэн нягтарч Богд хаант Монгол улсыг байгуулсан нь өнөөгийн Монгол улсыг байгуулах түүхэн нөхцөлийг бүрдүүлж өгсөн гэдэг. Чингис хаанаас хойш Бүх Монголчуудыг нэгтгэх хүч ганцхан Богд Жавжандамбад байна гэдгийг Орос Хятад төдийгүй тухайн үеийн бүх дэлхий анзааран харж байсан юм. 1924 оны 5 сарын 20 нд наймдугаар Богд таалал төгссөн нь бүх Монголчуудын эв нягтралын хүчийг мэдэрч айж балмагдсан дотоод гадаадын улс төрийн хүчнүүдэд амьсгаа авах боломжыг нээж, дахин энэхүү аймшгийг Монголын нутагт буй болгох бүхий л нөхцөл боломжийг хааж боох 70 жилийн хатуу бодлого авч явуулснаар өдгөө энэ үетэй золгожээ. Энэ хугацаанд 9 –р дүрийн Богд
Жавзандамба хутагт тодрон алс холын Түвдийн Буйзан мужид 1932 онд язгууртан айлын хүү болон мэндэлжээ. Тэр үед Түвдийн дотоод байдал туйлын ээдрээтэй байсан тул саяхан мэндэлсэн хүүг сайтан асран халамжилж нууц байдалд өсгөн сайн цагийг хүлээсэн байна. Гэтэл тэр сайн цаг ирээгүй бөгөөд энэ цаг мөчийг бүтэн 59 жил хүлээсэн гэдэг. Хүсэн хүлээсэн сайн цаг 1991 онд ирж Энэтхэгийн Дармасала хотоос 9-р Богдоос 3 насаар дүү 14 –р далай лам түүнийг 9-р дүрийн Богд Жавзандамба хутагт мөн болохыг би нотлон баталж байна гэж дэлхий даяар зарлахад бидний Монголчууд ч бас сонсон баясан баярласан билээ.
Түвдийн хөдөө нутагт эрүүл чийрэг өсөж бойжсон 9-р Богд бага наснаасаа бурхны номонд шамдан суралцаж, сурлага ухаанаараа бусдаас ялгаран ихэс дээдсийн анхааралд өртөж тэднээс хайр халамж хүртэх болсон байна. Бидний сайн мэдэх Жод лүйжингийн номонд 19 наснаасаа эхлэн сэтгэл татагдан суралцаж, тэр үеийн гарамгай хоёр багшаас авшиг хүртэн, нямыг бүтээн, өдөр бүр өдөр бүр дадуулсаар өдгөө дэлхий дахинд Түвдийн буддизмын Чод мастер хэмээх нэр хүндийг олсон байна. Энэ үеээс Монголын энэлсэн шаналсан шавь нарын хүсэл биелэж 1999 онд 9-р дүрийн Богд Жавзандамба хутагт тэрээр Монгол газраа морилон эртний лүндэнгийн дагуу эрдэнэ зуу хийдэд цагийн хүрдны номлолыг айлдан соёрхожээ. Энэ үеээс Монголын сүм хийдийн тэргүүнүүд түүнийг Монголын бурхан шашны тэргүүнд өргөмжилсөн байна. Гэрч Богдын сайн санааны айлчлал гэнэт тасалдан 67 настай Богдыг Монголоос яаравчлан гаргасан юм. Энэ цаг үеээс хойш Богдод Монголд ирэх виз олдохгүй өнөөдрийг хүрчээ. Эдүгээ 76 настай 9-р богд цаст Гималайн дундах Дармасала хотноо энх тунх оршин, тал нутгаас ирэх Монгол шавь нараа сэтгэлээс гарамгүй сайхан инээмсэглэлээрээ угтан мэндчилсээр сууж байна. Хэзээ нэгэн цагт Монголчууд бид хэн нэгнээс шүтэх эс шүтэх эсэхээ асууж лавлах шаардлагагүй тийм сайн цаг ирэх бизээ хэмээн Бурхан шашны үнэнч шавь нар нь итгэсээр суудаг ажээ.